Tja… de tijd vliegt sneller dan Moteurtje op kop. Het is alweer zover: de allerlaatste woensdagavondrit van het NWO-seizoen zit erop. Vanaf nu resten ons enkel nog een paar zondagse ritten, waarna we ons met z’n allen kunnen voorbereiden op de jaarlijkse winterslaap. De koersfietsen mogen op stal, de lampjes worden opgeladen en de benen kunnen langzaam terug in de zetelmodus. 😴
Voor deze laatste woensdagavondrit kregen we niemand minder dan onze voorzitter als kapitein van dienst. Hij had een mooie route uitgestippeld, zorgvuldig rekening houdend met twee belangrijke factoren: het weer én een aantal renners die nog altijd jagen op de mythische 1000 kilometer.
En aangezien de dagen tegenwoordig sneller korten dan de conditie van sommige NWO’ers na een paar weken vakantie, werd er stipt om 19.00 uur vertrokken. Geen minuut te verliezen!
De Sec en… jawel, Moteurtje trokken het peloton op gang.
Moteurtje was er na een lange afwezigheid eindelijk weer bij. Voor sommigen een reden tot grote vreugde, voor anderen eerder een reden om de hartslagmeter alvast wat hoger te zetten. 😱
Want iedereen weet: als Moteurtje zijn motortje eenmaal aanslaat, is er geen garantie dat de rest van het peloton nog kan volgen.
Maar tot ieders verbazing begon de rit bijzonder rustig. Nog geen 25 km/u!
De voorzitter had blijkbaar besloten dat we deze keer niet meteen voor de Tour de France-selectie moesten rijden. Alleen… met een ondergaande zon die rond 20.20 uur bijna volledig achter de horizon zou verdwijnen, begonnen enkele renners toch zenuwachtig op hun fietscomputer te kijken.
Met dit tempo zouden we de 40 kilometer vóór het donker nooit halen!
Dus werd er na een kilometer of vijf toch maar een tandje bijgestoken. En plots kwam er wat schwung in de groep.
De voorzitter had een leuk parcours uit zijn mouw geschud. Verschillende baantjes kwamen dit jaar nog niet of nauwelijks aan bod en dat maakte deze laatste woensdagrit extra plezant.
Het tempo zat er ondertussen goed in. Af en toe moest er wel wat worden afgeremd om ervoor te zorgen dat iedereen netjes aan boord bleef. We wilden tenslotte niemand in het donker ergens tussen Leffinge en Nieuwpoort achterlaten met enkel een Garmin als gezelschap.
De ondergaande zon zorgde ondertussen voor prachtige beelden. Al was dat mooie zonneke bij momenten ook verblindend mooi… letterlijk dan.
Met de zon laag boven de horizon werd het soms toch behoorlijk opletten. Gelukkig bleven alle NWO-piloten koelbloedig en konden we veilig onze weg vervolgen.
En na Nieuwpoort, hadden we de wind én de zon mooi in de rug.
Dat fietst toch altijd net iets aangenamer… vooral als je weet dat de Vlas stilaan dichterbij komt. 😉
Net voor Leffinge kwam er nog een onverwachte pitstop. “Plaspauze!”
Aanvraag ingediend door niemand minder dan onze Fondateur. Sinds de Fondateur besloten heeft om de alcohol definitief(?) vaarwel te zeggen, heeft hij blijkbaar een nieuwe hobby gevonden: puur water drinken. En dat moet er natuurlijk ook allemaal weer uit. De vraag die bij de rest van het peloton meteen opkwam:
Is dit de voorbereiding op seizoen 2027?
Krijgen we volgend jaar een volledig gezuiverde, messcherpe Fondateur aan de start?
Een Fondateur zonder alcohol…
Een Fondateur met heldere geest…
Een Fondateur met een lichaam dat uitsluitend op water draait…
Wij houden ons hart al vast! 😂
Tijdens de water- en plaspauze gebeurde uiteraard wat bij iedere NWO-stop gebeurt: een deel van het peloton stond stil en een ander deel vond dat wachten zwaar overschat wordt. En dus reden enkele renners gewoon door. Gevolg: richting De Vlas kwam het peloton niet als één mooie compacte groep binnen, maar eerder in verschillende stukken en brokken. Maar uiteindelijk geraakte iedereen veilig en wel aan de eindstreep. En daar wachtte ons nog een welverdiend teusje om deze laatste woensdagrit officieel af te sluiten. 🍻
En dan was er nog belangrijk nieuws.
Een dikke PROFICIAT aan: 🥇 Nick 🥇 Franky 🥇 Filip
Deze drie mannen hebben dit seizoen de magische kaap van 1000 kilometer bereikt!
Een dikke pluim voor de drie kilometervreters. 👏🚴♂️
Maar uiteraard kennen we NWO ondertussen goed genoeg…
Volgend jaar moet er nog een tandje bij! 1000 km is mooi… maar 1.200? 1.500? 2.000?
We zien de discussies op de eerste wintervergadering al voor ons. 😜
En zo kwam er een einde aan onze laatste woensdagavondrit van 2026.
Een seizoen vol kilometers, snelheid, verhalen, plaspauzes, omwegen, kopwerk, tegenwind, meewind, terrasjes en vooral veel kameraadschap. Vanaf nu schakelen we langzaam over naar de zondagmodus. Nog een paar ritten en dan gaat het licht definitief uit voor de koersfiets.
Maar geen paniek… De winter is bij NWO nooit écht winter.
Want voor we het goed en wel beseffen, staan we alweer met onze MTB in de duinen, en daarna begint iedereen opnieuw af te tellen naar het nieuwe seizoen.
Tot dan… geniet van de rust, verzorg de benen en vooral: laat die fiets niet te verstoffen!
🚴♂️ NWO – Eén peloton, veel verhalen en altijd wel iemand die nog moet plassen. 😂
Seizoen 2026: woensdagavondritjes… GAME OVER! 🌙🚴♂️🍻