De dagen worden stilaan korter en dat betekent jammer genoeg dat het wielerseizoen op zijn laatste benen loopt. Nog slechts twee woensdagavondritten op het programma: die van vandaag en volgende week. Nog twee keer zweten, afzien, stoefen aan de toog en natuurlijk… afsluiten met een welverdiend Teusje.
Maar vooraleer we aan de belangrijke zaken begonnen, moesten er natuurlijk eerst kilometers worden gemaakt.
Aan de start stond een indrukwekkend peloton van maar liefst 14 NWO'ers, aangevuld met onze ondertussen bijna vaste topgastrijder Remco. Een mooi gezelschap dus!
Wie ongelijk had om thuis te blijven? De voorzitter, Zowy, Tempobeul en Moteurtje. Waar die mannen zaten, blijft voorlopig een mysterie. Misschien waren ze al bezig met hun wintertraining: de zetel, de afstandsbediening en een frisse pint binnen handbereik.
Goed nieuws was er gelukkig ook. Na een lange periode van afwezigheid stonden ET en Tjess opnieuw aan de start. Welkom terug, jongens! Nu vooral volhouden, want voor je het weet is het seizoen voorbij en moeten jullie weer zes maanden wachten om opnieuw excuses te zoeken om niet mee te rijden.
Kapitein van dienst was niemand minder dan Choco. En jawel, er was duidelijk over de rit nagedacht! Rekening houdend met de wind ging het richting Nieuwpoort. Een verstandige keuze, want als je Choco kapitein maakt, verwacht je natuurlijk geen tocht richting de Himalaya met tegenwind.
Vooraan waren er toch enkele renners bereid om de handen uit de mouwen te steken. Fred, Alain, Koen en Frank trokken regelmatig aan de kar. De rest? Die had blijkbaar een abonnement genomen op de buik van het peloton. Daar was het warm, windstil en vooral: je moest er niet te veel werken.
Ondertussen had Nick nog een persoonlijk doel voor ogen. Hij wil dit jaar absoluut de magische grens van 1000 kilometer halen. Nog een goeie tachtig kilometer te gaan! Maar met na deze rit nog slechts één woensdagavondrit op het programma, wordt het spannend. Nick zal binnenkort misschien zelfs met zijn fiets naar de bakker moeten om die laatste kilometers bij elkaar te sprokkelen!
Het tempo zat er goed in, strak maar voor iedereen haalbaar. Opvallend genoeg werd er tijdens de rit niet overdreven veel gepraat. Lag het aan de concentratie? Aan het tempo? Of had de wind toch meer invloed dan verwacht? Bij NWO is stilte onderweg meestal een teken dat er serieus gewerkt wordt… of dat iedereen aan het nadenken is over de volgende pint.
De terugweg langs de vaart van Nieuwpoort richting Leffinge ging gelukkig een stuk sneller. De wind stond in de juiste richting en plots konden de benen weer wonderen verrichten.
In Leffinge reed iedereen braaf rechtdoor. Dus geen meisjes, Wim! 😄
Maar daar had de Cobra, Frank, blijkbaar andere plannen. Hij voelde dat er nog wat benzine in de tank zat en besloot er nog een versnelling bij te steken. De Cobra muisde er vandoor, in de hoop dat enkele sterke mannen zouden aansluiten.
Fred misschien? Koen? Remco? Iemand? Niemand.
Daar reed de Cobra dus helemaal alleen. Een heroïsche solo, alsof hij op weg was naar de finish van Parijs-Roubaix. Maar al snel werd duidelijk dat een solo-vlucht tot in de Vlas misschien toch iets te ambitieus was.
Gelukkig kwam Jalabert zich even later aansluiten. Met twee ging het plots een stuk beter. Geen woorden, maar trappen! De twee reden vlotjes rond en arriveerden uiteindelijk als eersten aan de Vlas. Missie geslaagd! 🏆
De rest van het peloton volgde natuurlijk ook, want uiteindelijk weet iedereen waar het op een woensdagavond bij NWO écht om draait. Tijd voor een welverdiend Teusje! 🍺
Nog één woensdagavondrit te gaan dit seizoen… en voor Nick wordt het aftellen naar die magische 1000 kilometer. De vraag is alleen: haalt hij de kaap op de fiets, of worden er volgende week nog enkele rondjes rond de Vlas aan toegevoegd?
Wordt vervolgd! 🚴♂️💨🍺
Sec